กรงขัง (72 ตอน)

6.8K
จากสถานสงเคราะห์เข้าเรือนเฉินด้วยเงินของเขา สามปีที่ไม่เคยแตะเธอ เธอเจอภาพพี่สาวเขาหลายร้อยใบในคอมพิวเตอร์ ตอนถูกลักพาตัวเขากลับเลือกอีกคน เธอจึงกระโดดลงจากรถ
อวี๋ ชิง-ยฺเหวี่ยนโตในสถานสงเคราะห์ย่านใต้เมืองถึงสิบหกปี เฉินซิวฉีจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัยให้เธอทีละครั้ง ทีละครั้ง ปีที่เธอเรียนจบเธอแต่งเข้าเรือนเฉิน คิดว่าในที่สุดก็มีที่ที่ไม่ถูกเรียกคืน ทว่าสามปีเขาไม่เคยแตะเธอ โดยบอกว่างานหนักเกินไป เธอตีความเย็นชานั้นว่าเป็นนิสัย และทำทุกมื้อ ทุกสัญญา ทุกแก้วที่เขาไม่ควรดื่มให้เรียบร้อยสมบูรณ์
คืนฉลองโปรเจกต์ เธอใส่บางอย่างลงในแก้วเขา เขาไม่ดื่มเลย วางแก้วไว้ตรงหน้าเธอแล้วพูดว่า เธอคิดจริง ๆ หรือว่าฉันต้องการสิ่งนี้ เช้าวันรุ่งขึ้นตอนจัดคอมพิวเตอร์ให้เขา เธอเจอโฟลเดอร์เข้ารหัสที่มีภาพหลายร้อยใบ เป็นเฉินหวั่นหรูทั้งหมด กิน นอน อ่านหนังสือข้างหน้าต่าง เธอจึงเข้าใจว่าเธอใส่หน้าใคร
เรื่องทะเลาะในบาร์คือภาพที่เธอจำชัดที่สุด หวั่นหรูร้องไห้ว่าเธอถูกผลัก และซิวฉีดึงหวั่นหรูไปไว้ข้างหลัง ขวดลอยมาฟาดที่หน้าผากของชิง-ยฺเหวี่ยน เลือดไหลลงผ่านตา เขาอุ้มหวั่นหรูออกไปก่อน แล้วทิ้งผู้ช่วยให้พาเธอไปโรงพยาบาล เย็บเจ็ดเข็ม สมองกระเทือน
หวั่นหรูปล่อยข่าวในวงว่า ชิง-ยฺเหวี่ยนได้โปรเจกต์มาด้วยวิธีพิเศษ ซิวฉีตบเธอต่อหน้าทุกคนในล็อบบี้บริษัท ดึงป้ายชื่อออกแล้วปาลงพื้น บอกว่าเรือนเฉินไม่เก็บผู้หญิงแบบนี้ ตอนที่เธอก้มลงเก็บป้าย เธอนึกถึงสมุดบัญชีที่สถานสงเคราะห์
เธอใช้คืนทั้งหมด ค่าเรียนสิบปี ค่าครองชีพ ค่าแต่งงาน และรายการสุดท้ายคือสมุดเล่มนั้นพร้อมสลิปโอน คืนนั้นเธอถูกพาตัวไปพร้อมหวั่นหรู คนร้ายวางภาพสองใบไว้ตรงหน้าซิวฉีและบังคับให้เขาเลือก เขามองสามวินาทีแล้วชี้ไปที่หวั่นหรู เธอหัวเราะครั้งหนึ่งแล้วเปิดประตูรถกระโดดลง
เธอตื่นขึ้นด้วยซี่โครงหักสองซี่ เข่ามีแผ่นเหล็ก ซิวฉีมาเจรจาเรื่องหย่าและยื่นข้อเสนอว่าจะชดเชยให้ด้วยร่างกาย เธอเซ็น ไม่เอาอะไรเลย ทิ้งแหวนไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วถามเพียงว่า สามปีนี้ เธอเคยเห็นฉันเป็นฉันสักครั้งไหม
วันที่ออกจากโรงพยาบาลเธอย้ายออกไป ซิวฉีกลับเข้าห้องว่าง เจอสมุดบัญชีสิบปีในลิ้นชัก ทุกรายการมีวันที่ หน้าสุดท้ายคือเงินที่เธอใช้คืน เขานั่งอยู่ขอบเตียงจนสว่าง ยอมรับเป็นครั้งแรกว่าเขาคือคนที่ขังเธอไว้ในกรง เจ็ดสิบสองตอน
ขยาย

วันที่เผยแพร่:2026-11-22T19:59:45.352Z