การล้างแค้นของศัลยแพทย์ (60 ตอน)

112.7K
สิบปีสร้างโรงพยาบาลกับสามี แล้วเมียน้อยที่ท้องก็ไล่เธอออก หลังสามีตายพวกเขาทุบข้อมือเธอ ในที่ประชุมภาพจากห้องผ่าตัดทำให้เธอได้โรงพยาบาลคืน หกสิบตอน
ซูชิงเป็นรองหัวหน้าศัลยแพทย์ที่อายุน้อยที่สุดของโรงพยาบาลใหญ่ ตอนอายุสามสิบเธอลาออกและเปิดโรงพยาบาลเหรินเหอกับสามีเฉินหลี่ เธอผ่าตัด เขาดูแลการเงิน สิบปีจากสามเตียงเป็นสามร้อยเตียง ชื่อของเธออยู่บนประตูห้องตรวจ ลายเซ็นของเขาอยู่บนทุกสัญญา เธอคิดว่านี่คือสิ่งที่สองคนสร้างมาด้วยกัน
หลินน่าเป็นหัวหน้าพยาบาลห้องผ่าตัด ทำงานข้างเธอมาหกปี ซูชิงรู้ความจริงในคืนหนึ่งที่ต้องอยู่เวร ตู้ล็อกเกอร์เปิดค้าง มีเสื้อคลุมผู้ชายแขวนอยู่ ชื่อเฉินหลี่ปักที่ข้อมือ ตอนนั้นหลินน่าท้องได้ห้าเดือน เฉินหลี่ถือใบหย่าเข้ามาและบอกว่าโรงพยาบาลเป็นของเขา เธอบอกให้คิดตามหุ้น แล้วเช้าวันรุ่งขึ้นบัตรเข้าออกของเธอก็ใช้ไม่ได้
วันเจรจา ครอบครัวหลินน่านั่งอยู่ในห้องประชุม พี่ชายของเธอหลินเทาวางเอกสารกองหนึ่งลงมา สิทธิบัตรสามฉบับในชื่อเธอ ชื่อผู้เขียนบทความกว่าสิบชิ้น ภาพบันทึกการผ่าตัดเจ็ดปี ถูกโอนไปเป็นชื่อโรงพยาบาลทั้งหมด ซูชิงยังไม่ทันหยิบปากกา โทรศัพท์ก็ดัง รถของเฉินหลี่ชนราวกั้นและเขาเสียชีวิตทันที
หลังสามีตาย ครอบครัวหลินน่ากลับกล่าวหาเธอว่าเป็นต้นเหตุอุบัติเหตุการผ่าตัดสามครั้ง และยื่นเรื่องกับคณะกรรมการสุขภาพ ครึ่งเดือนต่อมาเธอถูกรถชนจากด้านหลังในลานจอด ข้อมือขวาแตก ระหว่างกายภาพบำบัด เธอมอบบัญชี หุ้น และสิทธิบัตรให้ทนายล็อกไว้ โจวหมิงเพื่อนเก่าแผนกวิสัญญีสำรองภาพการผ่าตัดทั้งสามครั้งทีละเฟรม
หลินน่าใช้พินัยกรรมของเฉินหลี่เพื่อจะนั่งเก้าอี้ผู้อำนวยการ และจำนองตึกทั้งหลังให้บริษัทลงทุน ส่วนหลินเทาหาพยานเท็จว่าเธอรับซองจากญาติคนไข้ ในวันไต่สวน ซูชิงฉายภาพจากห้องผ่าตัดขึ้นจอใหญ่ ในการผ่าตัดที่ถูกฟ้อง คนที่ส่งเครื่องมือผิดคือหลินน่า และลายเซ็นในสมุดบันทึกถูกเติมทีหลัง
การไต่สวนยังไม่เลิก เธอเปิดสามเรื่อง หลินน่ารับเงินคืนจากบริษัทเครื่องมือแพทย์ตั้งแต่เฉินหลี่ยังมีชีวิต บัญชีอยู่ในใบสั่งซื้อของโรงพยาบาล เฉินหลี่โอนทรัพย์สินร่วมกันเป็นชื่อหลินน่าทีละก้อน ไม่ตกหล่นเลย และอุบัติเหตุที่ถูกกล่าวหา คือมีคนเปลี่ยนถาดเครื่องมือก่อนผ่าตัด ผลสอบสวนของคณะกรรมการล้มข้อกล่าวหาทั้งหมด บริษัทลงทุนล้มพร้อมกัน และการจำนองถูกศาลอายัด
ครึ่งปีต่อมา หลินน่าอุ้มลูกมาคุกเข่าที่หน้าประตูโรงพยาบาล บอกว่าลูกต้องไปโรงเรียน ซูชิงให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเชิญออกไป และพูดเพียงประโยคเดียว ข้อมือขวาของฉันคือสิ่งที่ครอบครัวเธอทำให้หัก เธอรับเหรินเหอกลับมา เปลี่ยนป้ายหน้าประตูเป็นชื่อตัวเอง และกลับขึ้นโต๊ะผ่าตัด อีกฉากสุดท้าย เธอทำการผ่าตัดแปดชั่วโมงเสร็จแล้วเดินออกมา นอกหน้าต่างเพิ่งสว่าง หกสิบตอน
ขยาย

วันที่เผยแพร่:2026-11-22T21:01:13.766Z