ภัยพิบัติทั้งเมืองล้วนฝีมือคนรู้จักผม — 37 ตอน ดูฟรี

ระบบติดธงแหล่งที่มาก่อนที่ใครจะหามันเจอ: โกดังที่ว่างมาหกปี โทรศัพท์ที่จดทะเบียนในชื่อชาวประมงที่ตายไปแล้ว และใบส่งของเขียนมือใบเดียวกันที่ทุกจุดเกิดเหตุ ผู้อำนวยการสำนักงานบรรเทาสาธารณภัยอ่านใบนั้นแล้วจำลายมือได้ เพราะเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน หัวหน้าคนก่อนของเธอเขียนข้อความแบบเดียวกันบนกระดาษทิชชู่ในงานเลี้ยงอำลา คืนนั้นทั้งทีมควรจะหายไปตลอดกาล และมีคนหนึ่งไม่ได้หายไป สามสิบเจ็ดตอนดูฟรีบน Palmbox ไค เรนเนอร์ ขายปลาที่แผงสี่สิบเอ็ดในตลาดท่าเรือเก่า หกวันต่อสัปดาห์ ตอนตีสี่ และทำมาแล้วสิบเอ็ดปี เมืองเรียกเขาว่าคนใบ้ เพราะเขาไม่ตอบคำถาม ตลาดบอกว่าเขาไว้ใจได้ เพราะน้ำแข็งของเขาไม่ละลายก่อนเที่ยง จากนั้นสัญญาณเตือนภัยสีแดงครั้งแรกก็ดังขึ้นในสามเขต สำนักงานบรรเทาสาธารณภัยปิดท่าเรือทั้งท่า และชายชุดสูทสีเทาคนหนึ่งเดินมาที่แผงสี่สิบเอ็ด เรียกเขาด้วยชื่อที่ไม่ได้ถูกพิมพ์มาสิบเอ็ดปี และขอให้เขากลับไป คนขายปลาพูดประโยคเดิมทุกครั้ง: 「เรื่องนี้ไม่ใช่ผม มันเป็นฝีมือคนเก่า และพวกเขาทุกคนยังมีเบอร์ผม」