คนขับรถของมหาเศรษฐี: ดูฟรี 30 ตอน

กู้เฉิงอวี้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของกลุ่มกู้ จนอุบัติเหตุตอนอายุยี่สิบเก้าทำให้เขาหายความจำสามปี เขาจำมือของภรรยาเวินหนิง จำวิธีที่เธอต้มเส้น จำประโยคหนึ่งที่เธอเคยพูด และจำอย่างอื่นไม่ได้เลย เวินหนิงเปิดร้านเส้นในเมืองเล็ก สามปีก่อนตระกูลกู้ไล่เธอออกมาพร้อมมือเปล่า เธอถึงกับเปลี่ยนนามสกุลกลับไปใช้ของตัวเอง เธอมองผู้ชายในชุดผู้ป่วยแล้วบอกว่าคุณ ท่านจำคนผิดแล้ว เขากลับวางกระเป๋าไว้หน้าร้านและบอกว่าจะอยู่ทำงานใช้ค่าข้าว

วันแต่งงานฉันเพิ่งรู้ว่า มหาเศรษฐีที่ฉันแต่งงานด้วย ไม่ได้ชอบฉันส่วนตัว เขาแค่ต้องการภรรยาเพื่อรับมรดกปู่ของเขา พินัยกรรมบอกว่า: ต้องแต่งงานครบหนึ่งปีก่อนถึงจะแตะเงินก้อนนั้นได้ คืนแต่งงานเขาบอกฉันว่า: อยู่คนละแบบ อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน ฉันก็ตกลง แล้วหกเดือนต่อมา ฉันเจอห้องลับใต้เตียงของเขา ข้างในมีผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนฉันทุกกระเบียดนิ้ว ดูฟรีที่ Palmbox

แม่ฉันแต่งงานใหม่ ฉันเลยมีน้องสาวต่างแม่ เธอคิดว่าฉันเป็นพี่ชายต่างแม่ไร้ค่า เอาแต่สั่งให้ทำนู้นทำนี่ทุกวัน ให้ซ็อกน์ชุดชั้นใน ซื้อนมไข่มุก ไปรับจากโรงเรียน ฉันก็ทนไว้หมด จนกระทั่งวันหนึ่งเธอพาแฟนมากินข้าวที่บ้าน แฟนเธอเป็นลูกเศรษฐี กระแทกแก้วบนโต๊ะต่อหน้า: พี่ชายต่างแม่ของเธอยังนั่งกินอยู่ได้ไง? รีบลุกไปเอาอาหารเพิ่มมา ฉันยังไม่ทันจะพูด แม่ฉันก็ส่งสายตาบอกให้ไปครัว ฉันเลยลุกขึ้น หยิบแจ็คเก็ตจะเดินออกไป แล้วโทรศัพท์ฉันดังขึ้น ฉันรับสาย: คุณหวัง การเข้าซื้อกิจการเสร็จแล้วครับ อ้อ แล้วซื้อหุ้นกลุ่มลีเพิ่มอีก 5% ด้วย พอวางสาย ทั้งโต๊ะก็เงียบสนิท ดูฟรีที่ Palmbox

สามสิบตอน ผู้หญิงที่ถูกจ้างมาขับรถบังคับให้ทายาทมาเฟียเดินเข้าโบสถ์ด้วยปืนในวันแต่งงานของเขาเอง ทุกคนหัวเราะว่าเธอเป็นแค่คนขับรถ จนเธอวางสัญญาเลือด สมุดบัญชี และไฟล์เสียง พินัยกรรมของหัวหน้าตระกูลคนเก่าลงบนแท่นบูชา เธอไม่เคยต้องการงานแต่งนี้ เธอต้องการชีวิตที่ครอบครัวนี้เอาไปเมื่อสิบปีก่อนคืนมา

เลขหนึ่งชุดในตัวล็อก ทายาทหนึ่งคนที่มีหลักฐานครบ และสาวสถานสงเคราะห์ที่ต้องใช้สี่สิบตอนพิสูจน์ว่าเธอคือลูกที่ถูกฝัง วาเนสซาเอาชื่อ ครอบครัว และคู่หมั้นไป นอร่าเอาคืนด้วยเอกสาร

พิธีหยุดที่คำสาบานประโยคที่สอง แม่ของอีธานถือแฟ้ม ไม่ได้ถือช่อดอกไม้ มีอา อ่านสามบรรทัด เข้าใจข้อกำหนดค่าปรับ และขอให้คนเล่นเปียโนหยุด ในห้องนั้นไม่มีใครมาสำหรับงานแต่ง รถริมฟุตบาทติดเครื่องไว้ก่อนเธอจะเดินถึงขอบทาง และชายที่นั่งแถวหน้าไม่ได้ถามว่าจะไปไหน เขาถามว่าจะเซ็นอะไร